Al dagenlang was ik dingen aan het voorbereiden voor het afscheidsfeest. Wat voor feestmuziek, hoeveel hapjes en drankjes, ouders overhalen ivm hoeveelheid drank, wie komen er allemaal... Dit stresskipje was al druk bezig om alles zo soepel mogelijk te laten verlopen.
Op maandag zijn mijn moeder en ik al inkopen gaan doen voor het feest. We gingen naar de supermarkt waar mijn vriendin Sanne werkt, die om de haverklap kwam kijken of we alles hadden. Ze hielp mee met suggesties voor het eten, en keek kritisch naar de hoeveelheid drank die we hadden ingeslagen ("Één Safari?! Dat is echt niet genoeg!"). Toch vond mijn moeder het wel welletjes, ze had geen zin in dronken mensen in haar tuin. Ik had er eigenlijk geen idee van, dus ik hoopte dat we het konden redden met 4 kratten bier, 3 flessen rosé en 1 fles Safari.
Gister was het dan zover. Aan het begin van de avond was ik bokchagrijnig, want in twee uur hadden drie mensen afgezegd. Als het zo door ging, kwam er helemaal niemand! Gelukkig kwam Roan al als eerste, om half negen. Laten we maar zeggen dat hij fashionably early was.;) Vanaf 9 uur kwamen de andere mensen binnendruppelen en vanaf half 10 was ik alleen maar aan het op en neer lopen naar de deur. Geweldig dat er toch zoveel mensen nog kwamen! Iedereen kon goed met elkaar overweg en niemand stond alleen. Zelfs in de tuin waren er mensen bij de vuurkorf. Zo dapper was ik niet, ik had het veel te koud. Zo tegen enen ging iedereen langzaam naar huis. Gelukkig maar, want ik was bang dat mijn Grote Boze Vader iedereen het huis uit moest jagen, en ik had geen zin in zulke scènes.
Vanochtend werd ik pas om half tien gewekt door het zonnetje. Oh, wat is het heerlijk om zo wakker te worden, wetende dat veel mensen er vroeg uit moesten vanwege hun werk, gnagna. Ik bleef nog even liggen, nagenietend van gister. Wauw, ik had nooit verwacht dat iemand zoveel lieve mensen om zich heen kan hebben. Dat is echte rijkdom. Dankjulliewel, guys, jullie zijn superlief! En voor het eerst dringt het echt tot me door: ik ga jullie allemaal zo missen...
Oh PS: er is mij al meerdere malen gevraagd wat het adres van de school is, dus hier komt-ie:
Convitto Nazionale “Paolo Diacono”
P.tta Chiarottini, 8
33043 Cividale del Friuli (UD)
Italia
En dit is de site: http://www.cnpd.it/index.php
zaterdag 29 augustus 2009
maandag 24 augustus 2009
Twee keer afscheid
Nog maar twee weken. Twee weken en dan ga ik echt weg. Afgelopen weekend heb ik ook wel gemerkt dat het echt dichterbij komt: op zaterdag kwam de familie voor mijn afscheid en op zondag had ik mijn laatste werkdag.
Er kwam niet zoveel familie als verwacht, omdat veel mensen nog steeds op vakantie waren (tja, dat krijg je met familie uit het Zuiden). Ik miste mijn nichtje wel, want nu zat ik alleen met die oude mensen. Nou ja, alleen... Ik heb altijd mijn broertje en zussen nog. Bij de koffie werden we echt overladen met cadeau's, dus ik voel me nu al jarig. We vergeten even het feit dat ik pas over een maand jarig ben.;) Ik merkte wel dat de spanning bij mij er al goed in zit, want de hele dag kon ik niet stilzitten. Hapjes hier, drankjes daar, zit iemand niet teveel in de zon? Het voelde alsof ik toen al aan het werk was, in plaats van de dag erna. Uiteindelijk hebben ze me maar in een stoel gezet en mocht ik me niet meer veroeren, maar dat werkte ook al niet bij mij. Mijn oom vroeg me nog of ik een afscheidsfeest zou geven, en of ik dan ook zo zou zijn. Tja, waarschijnlijk ben ik dan ook zo panisch bezig.;) Hij kon trouwens niet geloven dat ik ongeveer 40 mensen had uitgenodigd. "Heb je zoveel vrienden dan?" Dankjewel, lekker veel vertrouwen.;) Natuurlijk weet ik niet óf er 40 mensen komen, omdat ik nog niet van iedereen bericht heb...
Die zondag had ik mijn laatste werkdag bij Gumbleton's Tearoom (http://www.gumbleton.nl/ jaja, ff reclame maken:P). Thank god was het lekker druk, zodat we de hele dag bezig waren. We hadden niet alleen grote groepen die gingen high teaen, maar door het zonnige weer kwamen ook veel passanten. Toen we tegen zessen gingen opruimen liet ik voor het eerst in mijn Gumbleton's carriere een kopje kapot vallen. Op mijn laatste werkdag! Dankjewel, Wet van Murphy! Maar ze hebben me het vergeven en als afscheid kreeg ik een grote doos vol thees mee. Ik ben echt verwend de laatste dagen! Wel heb ik moeten beloven om met kerst even terug te komen, dus dan drink ik daar met plezier een kopje thee.;)
Er kwam niet zoveel familie als verwacht, omdat veel mensen nog steeds op vakantie waren (tja, dat krijg je met familie uit het Zuiden). Ik miste mijn nichtje wel, want nu zat ik alleen met die oude mensen. Nou ja, alleen... Ik heb altijd mijn broertje en zussen nog. Bij de koffie werden we echt overladen met cadeau's, dus ik voel me nu al jarig. We vergeten even het feit dat ik pas over een maand jarig ben.;) Ik merkte wel dat de spanning bij mij er al goed in zit, want de hele dag kon ik niet stilzitten. Hapjes hier, drankjes daar, zit iemand niet teveel in de zon? Het voelde alsof ik toen al aan het werk was, in plaats van de dag erna. Uiteindelijk hebben ze me maar in een stoel gezet en mocht ik me niet meer veroeren, maar dat werkte ook al niet bij mij. Mijn oom vroeg me nog of ik een afscheidsfeest zou geven, en of ik dan ook zo zou zijn. Tja, waarschijnlijk ben ik dan ook zo panisch bezig.;) Hij kon trouwens niet geloven dat ik ongeveer 40 mensen had uitgenodigd. "Heb je zoveel vrienden dan?" Dankjewel, lekker veel vertrouwen.;) Natuurlijk weet ik niet óf er 40 mensen komen, omdat ik nog niet van iedereen bericht heb...
Die zondag had ik mijn laatste werkdag bij Gumbleton's Tearoom (http://www.gumbleton.nl/ jaja, ff reclame maken:P). Thank god was het lekker druk, zodat we de hele dag bezig waren. We hadden niet alleen grote groepen die gingen high teaen, maar door het zonnige weer kwamen ook veel passanten. Toen we tegen zessen gingen opruimen liet ik voor het eerst in mijn Gumbleton's carriere een kopje kapot vallen. Op mijn laatste werkdag! Dankjewel, Wet van Murphy! Maar ze hebben me het vergeven en als afscheid kreeg ik een grote doos vol thees mee. Ik ben echt verwend de laatste dagen! Wel heb ik moeten beloven om met kerst even terug te komen, dus dan drink ik daar met plezier een kopje thee.;)
maandag 17 augustus 2009
Hamsteractie 2
Ik ben zo moe! Ik zou vanochtend om vijf uur opstaan, om zo vroeg mogelijk te lappen te gaan. Gisteravond had ik met mijn moeder afgesproken dat ze me zou wakker maken, zodat we zo snel mogelijk op de fiets konden zitten. Maar vanochtend schrok ik pas om 6 uur wakker! Zwaar geïrriteerd maakte ik mijn moeder wakker, boos omdat ze zich verslapen heeft. Grmbl, volgend jaar ga ik wel in mijn eentje te lappen, dan hoef ik niemand mee te slepen.
Toch bleek de vork anders in de steel te zitten: mijn moeder heeft gister om half 2 in het ziekenhuis gezeten, omdat mijn broertje is gevallen. Ze waren bang dat hij een gebroken arm had, maar het blijkt zwaar gekneusd te zijn. Dus met vier uurtjes slaap was ze toch zo dapper genoeg om om 6 uur wakker te worden voor lappendag.
Met een zwaar ochtendhumeur stappen we op de fiets, waar we om kwart over zeven in de stad aankomen. Daar gaan we eerst op jacht voor overhemden voor mijn vader. Goed om het wringen en duwen bij de kraampjes te oefenen.;) Al snel duiken we een schoenenwinkel in en vind ik dé laarzen voor deze winter. Yes, nummer één van mijn wensenlijstje kan ik afstrepen!
We lopen verder over de markt en kopen bij de VeroModa nog twee winterbroeken. Het is nu tegen negenen en we hebben afgesproken met mijn zus voor de Esprit. Zij gaat voor het eerst te lappen, en ze vraagt zich af of dit nou zo leuk is. Maar er blijkt een heuse lappentijger in haar schuil te gaan! Al snel heeft ze tassen vol en hebben we alledrie pijnlijke nekken van de zware tassen. Aan het eind van de ochtend vinden we het wel welletjes geweest en gaan we nog koffiedrinken met mijn vriendin Sanne en haar moeder.
We zijn blut en uitgeteld als we thuis komen. Ik wil nu niets liever dan mijn bed induiken, terwijl het nog maar twee uur is. Tja, de combinatie van dagenlang laat naar bed en nu vroeg op is toch niet zo geweldig. Maarja, de tweede hamsteractie is ook zeer geslaagd!
Toch bleek de vork anders in de steel te zitten: mijn moeder heeft gister om half 2 in het ziekenhuis gezeten, omdat mijn broertje is gevallen. Ze waren bang dat hij een gebroken arm had, maar het blijkt zwaar gekneusd te zijn. Dus met vier uurtjes slaap was ze toch zo dapper genoeg om om 6 uur wakker te worden voor lappendag.
Met een zwaar ochtendhumeur stappen we op de fiets, waar we om kwart over zeven in de stad aankomen. Daar gaan we eerst op jacht voor overhemden voor mijn vader. Goed om het wringen en duwen bij de kraampjes te oefenen.;) Al snel duiken we een schoenenwinkel in en vind ik dé laarzen voor deze winter. Yes, nummer één van mijn wensenlijstje kan ik afstrepen!
We lopen verder over de markt en kopen bij de VeroModa nog twee winterbroeken. Het is nu tegen negenen en we hebben afgesproken met mijn zus voor de Esprit. Zij gaat voor het eerst te lappen, en ze vraagt zich af of dit nou zo leuk is. Maar er blijkt een heuse lappentijger in haar schuil te gaan! Al snel heeft ze tassen vol en hebben we alledrie pijnlijke nekken van de zware tassen. Aan het eind van de ochtend vinden we het wel welletjes geweest en gaan we nog koffiedrinken met mijn vriendin Sanne en haar moeder.
We zijn blut en uitgeteld als we thuis komen. Ik wil nu niets liever dan mijn bed induiken, terwijl het nog maar twee uur is. Tja, de combinatie van dagenlang laat naar bed en nu vroeg op is toch niet zo geweldig. Maarja, de tweede hamsteractie is ook zeer geslaagd!
zaterdag 15 augustus 2009
lege kasten
Zo zeg, wat vet om te zien dat ik heel snel al zoveel volgers heb! Thanks!
Ik zit nu zelfs op een site van Radio Nederland Werelomroep, waar Nederlandse bloggers over de hele wereld zitten:
http://maps.rnw.nl/expats/
Dan kan je zelfs mensen uit Pakistan volgen.;)
Mijn kast begint nu ook halfleeg te raken, want we zijn nu al bezig met kleren klaarleggen. De winterkleren zijn makkelijk gepakt. Het moet wel heel erg bont worden met het weer in Nederland voor ik die nodig zal hebben. Maar wanneer kan ik mijn zomerkleren klaarleggen? Waarschijnlijk pas op de laatste twee dagen. Yes, dat zal dit stresskipje erg leuk vinden...:P Maar ja, ik moet wel even kijken wat ik nodig heb, want we willen inslaan met lappendag. Het blijkt verbazend weinig te zijn. Ik was bang dat er een tweede hamsteractie zal komen, maar ik hoop dat het nu meevalt. We zullen allemaal zien op maandag.;) Mijn enige punt is nu of ik zo moedig ben om om 5 uur op te staan... Zal ik het redden met mijn slaaphoofd?
Ik zit nu zelfs op een site van Radio Nederland Werelomroep, waar Nederlandse bloggers over de hele wereld zitten:
http://maps.rnw.nl/expats/
Dan kan je zelfs mensen uit Pakistan volgen.;)
Mijn kast begint nu ook halfleeg te raken, want we zijn nu al bezig met kleren klaarleggen. De winterkleren zijn makkelijk gepakt. Het moet wel heel erg bont worden met het weer in Nederland voor ik die nodig zal hebben. Maar wanneer kan ik mijn zomerkleren klaarleggen? Waarschijnlijk pas op de laatste twee dagen. Yes, dat zal dit stresskipje erg leuk vinden...:P Maar ja, ik moet wel even kijken wat ik nodig heb, want we willen inslaan met lappendag. Het blijkt verbazend weinig te zijn. Ik was bang dat er een tweede hamsteractie zal komen, maar ik hoop dat het nu meevalt. We zullen allemaal zien op maandag.;) Mijn enige punt is nu of ik zo moedig ben om om 5 uur op te staan... Zal ik het redden met mijn slaaphoofd?
donderdag 13 augustus 2009
hamsteractie 1
Ach ja, de hilariteit om alles in te pakken...
We zijn al wekenlang bezig met lijstjes van wat ik allemaal moet regelen en kopen. Op dinsdag zijn we nu eindelijk de stad in geweest om maar alvast de toiletspullen te kopen. Wat een manden vol, en dan zijn we nog alleen in het kruidvat! Wat moet ik met zoveel spullen? Met pijn in onze nek van de mandjes komen we bij de kassa aan. Daar stoot ik mijn moeder aan. Ik had namelijk als grapje gezegd dat ik condooms mee wil. Want ja, beter mee verlegen dan om verlegen, hè.;) Dus mijn moeder stamelt tegen de verkoopster dat ze ook condooms wil, maar ja, welke? De verkoopster had er ook weinig verstand van, en daarom kocht mijn moeder maar wat. Hopelijk heb ik dus nu wel de goede mee...:P
Sjouwend met onze tassen gaan we door met de zoektocht naar mijn schoolspulletjes. Het nadeel is, er is nu kermis in Hoorn. Met de grootst mogelijke moeite moeten wij ons door de mensenmassa worstelen om bij de action te kopen. Daar ben ik al snel klaar, maar mijn moeder kijkt op haar gemak de hele winkel rond om spulletjes in te slaan voor het huisje in Italië. Aargh, mam, ik wil naar huis! De tassen zijn zwaar!
Eindelijk geeft ze gehoor en gaan we naar huis. Hè, hè, de eerste hamsteractie zit er al op. Nu nog voor mijn kleding en mijn camera.;)
We zijn al wekenlang bezig met lijstjes van wat ik allemaal moet regelen en kopen. Op dinsdag zijn we nu eindelijk de stad in geweest om maar alvast de toiletspullen te kopen. Wat een manden vol, en dan zijn we nog alleen in het kruidvat! Wat moet ik met zoveel spullen? Met pijn in onze nek van de mandjes komen we bij de kassa aan. Daar stoot ik mijn moeder aan. Ik had namelijk als grapje gezegd dat ik condooms mee wil. Want ja, beter mee verlegen dan om verlegen, hè.;) Dus mijn moeder stamelt tegen de verkoopster dat ze ook condooms wil, maar ja, welke? De verkoopster had er ook weinig verstand van, en daarom kocht mijn moeder maar wat. Hopelijk heb ik dus nu wel de goede mee...:P
Sjouwend met onze tassen gaan we door met de zoektocht naar mijn schoolspulletjes. Het nadeel is, er is nu kermis in Hoorn. Met de grootst mogelijke moeite moeten wij ons door de mensenmassa worstelen om bij de action te kopen. Daar ben ik al snel klaar, maar mijn moeder kijkt op haar gemak de hele winkel rond om spulletjes in te slaan voor het huisje in Italië. Aargh, mam, ik wil naar huis! De tassen zijn zwaar!
Eindelijk geeft ze gehoor en gaan we naar huis. Hè, hè, de eerste hamsteractie zit er al op. Nu nog voor mijn kleding en mijn camera.;)
dinsdag 11 augustus 2009
regel-stress
Tja, daar sta ik dan. In mijn kamer, die bezaaid is met alles wat ik mee wil nemen. Eindelijk begint het me een beetje door te dringen. Ga ik echt weg? Ik, een 16-jarig meisje uit Hoorn, helemaal alleen naar Italië?
Ja. Ik ga een jaar studeren op een kostschool in het stadje Cividale del Friuli. Mijn familie komt uit dat gebied, dus ik ga al sinds ik een klein meisje ben daar op vakantie. Via een stichting van migranten uit Friuli, kon ik een beurs krijgen om een jaar in Italië te studeren.
En nu zijn de laatste paar weken ingegaan voor mijn vertrek. Ik moet nu alles gaan regelen om niets te vergeten. Het lijkt soms wel of ik mijn hele huis mee wil nemen! En met dat geregel, komt ook wel de nodige stress met zich mee. Dat probeer ik in deze blog van me af te schrijven. Dus stay tuned, in deze komende weken voor mijn vertrek.;)
Ja. Ik ga een jaar studeren op een kostschool in het stadje Cividale del Friuli. Mijn familie komt uit dat gebied, dus ik ga al sinds ik een klein meisje ben daar op vakantie. Via een stichting van migranten uit Friuli, kon ik een beurs krijgen om een jaar in Italië te studeren.
En nu zijn de laatste paar weken ingegaan voor mijn vertrek. Ik moet nu alles gaan regelen om niets te vergeten. Het lijkt soms wel of ik mijn hele huis mee wil nemen! En met dat geregel, komt ook wel de nodige stress met zich mee. Dat probeer ik in deze blog van me af te schrijven. Dus stay tuned, in deze komende weken voor mijn vertrek.;)
Abonneren op:
Posts (Atom)