afbouwen!

Wauw, wie had dat ooit gedacht?
Op dinsdag was zoals altijd de Patiënten Bespreking, en deze keer was het weer spannend. Ik had namelijk een verzoekje ingediend of ik eerder met ontslag mocht, omdat mijn ouders (en ik) met pasen naar Italië gaan. En ik vroeg of ik afgelopen week al mocht beginnen met afbouwen. In spanning zat ik te wachten. Ja hoor, de verlossing: ik mag op 19 maart met ontslag! Twee weken eerder dan pasen, omdat een ander meisje op 26 maart met ontslag gaat. Het gekke is, is dat ik een van de laatste ben die binnen was gekomen, maar als eerste weggaat. Ik heb nog nooit een afscheid meegemaakt, wat zou dat inhouden?
Het begint op donderdagavond. Dan mag je zelf kiezen wat je gaat eten (Italiaans! Primo, Secondo, Tiramisù), dan mag je een leuke activiteit verzinnen. Laat ik maar voor het o zo orginele bowlen gaan. 's Nachts mag je bij elkaar op de kamer en praat je de behandeling eigenlijk door. Klinkt best gezellig, toch?

Ook mocht ik beginnen met afbouwen, wat betekende dat ik op donderdagavond na het zwemmen werd opgehaald. Het voelde echt heerlijk, om zo vroeg al te worden opgehaald. Ik moet een dagindeling hebben, anders mocht ik niet afbouwen. Ik zou wel willen werken, omdat ik toch een tussenjaar heb, maar mijn afdelingsleider raadde het sterk af. Dus ja: ik keer terug naar school. Spannend! Maar goed, nu is het vakantie, dus wat moet ik doen? Ik ging maar stage lopen bij mijn moeder in het ziekenhuis. Dingen archiveren, speelgoed opruimen, etc... Hoewel ik werkte, voelde dit toch als mijn eerste echte vakantiedag sinds augustus. Kerst kan je niet echt meetellen en de herfstvakantie.... daar praten we niet eens over. Ik heb nu al zin in de meivakantie, als alles weer op de rit is!