terugvalpreventieplan

Het voelt als een cadeautje, dat afbouwen. Ik ben sinds donderdagavond thuis en ik begin al een beetje te wennen. Vooral omdat ik het vooruitzicht heb dat ik ook op maandag thuisblijf. Een extra dagje, lekker.
Wel vind ik het af en toe doodeng om te bedenken dat ik over 2 (!) weken alles zelf moet doen. Oké, ik heb mijn ouders en de GGZ in Hoorn, maar het meeste komt op mij neer. Wat als het fout gaat? Wat als ik een terugval krijg? Soms schijt ik in mijn broek van angst. Gelukkig heb ik gehoord van mijn arts dat dit volkomen normaal is om dit in de laatste paar weken te hebben. Je begint toch aan een nieuwe fase in je leven, en dat kan eng zijn. Dus thank god, ik mag bang zijn. Ik had met mijn arts ook over mijn vergeetachtigheid, want ik weet heel weinig meer vanaf de periode dat ik terugkwam uit Italië. Dat is heel raar, het lijkt wel een zwart gat. Zelf gesprekken die ik laatst heb gevoerd met mijn mentor en mijn ouders weet ik niet meer! De wetenschap is nu aan het onderzoeken of dat ook kan komen door ondervoeding. Wel komt het wel eens vaker voor, dus ik ben niet heel vreemd.;) Misschien heb ik het gewoon verdrongen.
Omdat ik zo weinig meer weet, wil ik de rapportages van mijn beginperiode lezen die de socio's elke dag van je maken. Ik heb het daar met mijn mentor over gehad, en zij zei dat de arts eerst moet kijken of ik het aankan. Het kan namelijk heel confronterend zijn.
Verder heb ik met mijn mentor over mijn Terugvalpreventieplan gehad. Dat is een schema, waar singalen staan als het slecht gaat, en welke acties ik moet ondernemen om te zorgen dat het beter gaat. Ik had al dat schema gemaakt, toen ze mij een heel werkboek gaf waar ik het terugvalpreventieplan moest maken. Ze hebben namelijk iets nieuws ontwikkeld waarmee ze gaan werken, maar omdat dat misschien te kortdag is voor mij, gaan we het alleen proberen het op tijd af te krijgen.