Zilte Zeeluchten

Soms gaat het gewoon niet lekker. Steeds meer ruzie thuis, de druk van school neemt toe, en de donkere dagen helpen ook niet mee. Wat doet een normaal mens als die depressief is? Ruzie maken met naasten. Hun verdriet wegshoppen. Op vakantie.

Dat laatste was zeker aantrekkelijk, maar hoe kan ik op korte termijn op vakantie als ik eigenlijk naar school zou moeten? En waar naartoe?
Toch, waar een wil is, is een weg. School deed niet moeilijk omdat die ook wel zag dat een onderduikweekje nodig was. Plaats van onderduiking: Noordwijk aan Zee.
In de zilte zeelucht kon ik daar tot rust komen van wekenlang strijd. Of nou ja, tot rust... Bij de kennissen waar ik zat, werd verbouwd in hun boekwinkel. Zodoende moesten we met z'n allen op een klein oppervlak in de chaos boeken verkopen. Dat kan nog best lastig zijn!
Het was echter vooral ook heel erg leuk om hard te werken. Klanten helpen, boeken verkopen, stiekem lezen achter in de zaak, koffie leuten met de bouwvakkers. En mijn persoonlijke taak was de uitnodigingen verzorgen van de heropening. Middagen lang bestond het werk uit diep in de kelder over een laptopje gebogen zitten. Dag dag zon, zee, zilte lucht! Maar leuk was het werk wel. En die zeelucht kreeg je sowieso wel mee, ze zitten namelijk aan de boulevard.

Al met al een paar leuke dagen. Het was vermoeiend, het was hard werken, het was fijn om er even tussenuit te zijn. Andere mensen gaan op vakantie, dit is een kleine break. En met een beetje geluk lang genoeg om opgeladen te zijn.