Fijne Feestdagen

Dan is plots de eerste kerstweek voorbijgevlogen!
Natuurlijk bestond niet de hele week uit luieren en relaxen, er moest ook wat gedaan worden. School en Film schreeuwden om de beurt om aandacht. Hoewel je de één hartgrondig probeert te negeren (tentamens? Wat zijn dat?), wil je voor de ander zoveel mogelijk bezig zijn.

Zo hebben we een voetbalscène moeten filmen. Gelukkig is het naar binnen verplaats, het zou niet te doen zijn om met dit weer de hele dag buiten te filmen. Shot voor shot werd alles gefilmd. Het is een goede oefening in geduldigheid, acteren. Onze dialoog zou als laatste komen, zodat alle figuranten naar huis konden. Dan moet je echter eerst nog de hele dag wachten. Je ontpopt je maar als cateringjuffrouw, als making of-filmer, als licht-vasthouder. Alles om maar bezig te zijn. En dan blijkt dat er niet genoeg tijd meer is voor de dialoog. Volgende keer beter.
Ondertussen schreeuwt school nog steeds. De tentamens komen eraan, het PWS moet af, er moet meer gebeuren dan alleen maar leuke dingen. Dus terwijl iedereen beneden kerst viert, moet er op eerste kerstdag toch wat aan latijn en wiskunde gedaan worden. Het Vergilius nooit van kerst gehoord? Wat heeft differentiëren met de Heer te maken?
Helemaal niets, dus uiteindelijk moet er toch aandacht aan kerst worden besteed. Door bijvoorbeeld met de familie urenlang te kletsen aan tafel. Urenlang praten, lachen, discussiëren. En met de vier kinderen liedjes spelen! Voor het eerst hebben we met z'n allen gezongen. Paolo achter de gitaar, Fiorenza achter de piano en iedereen zingen. En het klonk best aardig. Dát is de kerstgedachte: samenzijn met familie. Gezelligheid. Geborgenheid. Samenhorigheid. Fijne feestdagen!