Als de kat van huis is

Als de kat van huis is, dansen de muizen op tafel.

Nee, we gaan niet elke dag tot vier uur uit, nu moeders op vakantie is. Ook lopen we niet de hele dag in ochtendjas (hoewel, Paolo...). Wel is de beruchte Smackeroni op tafel gekomen, de specialiteit van mijn vader waar mijn moeder een hekel aan heeft. Ook de rotzooi in huis zou te maken kunnen hebben met dat er nu maar een vrouw is met opruimwoede, in plaat van twee.
Wat is er aan de hand? Eindelijk hebben we moeders zo ver gekregen om even tien dagen voor zichzelf te hebben. Of althans, eindelijk heeft haar zus haar meegesleept. Alles werd geregeld, van het vliegtuig aan toe. Ze hoefde alleen haar eigen tas in te pakken en gaan. Nu zit ze weer in het nieuwe huisje, met haar twee zussen en nicht. We horen verbazingwekkend weinig van haar, dus hopelijk is dat een goed teken.
Wij genieten daarom ook van het rustige leven. Nou ja, niemand roept: 'ruim je troep nou eens op!' Dus dat blijft gewoon liggen. Tot het eindelijk gaat rotten en zelf naar de vuilnisbak wandelt. Maar zo lang wil ik toch niet afwachten met mijn schimmelfobie (ooit een beschimmelde taart gegeten), dus dan ruim je het zelf op. Andere mensen een schop onder de kant geven? Hmm, dat is nog iets wat te leren valt.