Tja, en daar moet ik volgend jaar doorheen...
De stress, het afwachten, het is niet makkelijk. Paolo hield al dagen de computer bezet om maar niet te denken aan het verslossende oordeel op donderdag. Een voordeel is wel dat hij veel werkte, kon hij ook zijn zinnen verzetten en had ik even het huis voor mij alleen.
En veel sneller dan je denkt is het donderdag, wat zal er worden gezegd? Tussen twee en half drie zou er worden gebeld als je gezakt was. De telefoon ging, Paolo flipte. Natuurlijk, het was mijn tante. Maar niet snel daarna ging te telefoon weer, nu was het de afdelingsleider. Oh god, wat werd er gezegd?
Dat hij drie vijven had, terwijl je er maar twee mag hebben. Gezakt. Maar niet te vroeg getreurd: hij heeft namelijk een extra vak, dus hij kan een vak laten vallen. Hierdoor heeft hij nog twee onvoldoendes!
Paolo is geslaagd!
Op het nippertje, dat klopt, maar geslaagd is het zeker. Geen jaar school bij mij, geen VAVO, niks.
En oh God, dat betekent dat ik een lanparty moet organiseren....
Van de winter hadden we een weddenschap: ik geloofde hem niet dat hij het zou kunnen halen, hij was verzekerd van zijn overwinning. Ohja? Wedden? Als ik zou winnen, dus hij zakt, zou hij een marathon organiseren. Een Disney of Musicalmarathon. En hij werd gedwongen mee te kijken! Maar helaas, hij is geslaagd en hij heeft gewonnen. Nu moet ik maar een lanparty organiseren... Iemand hier die ik moet uitnodigen? Graag data wanneer je kan!:P
Niet voor iedereen is het feest. Sommigen zijn definitief gezakt en anderen moeten een herexamen doen. Dus voor iedereen die nog een her moet doen: succes!
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten