Waarom komen er toch altijd engelen tevoorschijn als het zo moeilijk is?
Toegegeven, het gaat niet zo lekker afgelopen tijd. De stress van "het gewone leven" heb ik toch weer even onderschat. School, vrienden, werk. Het is erg leuk, maar ook zeer vermoeiend. En stress gaat dan naar mijn zwakke plekken.
Maar toch blijkt er altijd weer een moment waarop de zon weer schijnt. Goh, dit klinkt wel heel erg... roze, maar het blijkt wel waar.
Een vriendin vond me zo mooi geworden, die wilde weer een fotoshoot met me doen. Het was genieten. Uren getut met mijn kleding/make-up/haar, uiteindelijk zag ik er heel tof uit. Zelf het weer werkte mee, in tegenstelling tot de vorige fotoshoot. En we hadden een nieuw slachtoffer: Paolo werd ook meegesleurd om te worden gefotgrafeerd.
Volgens mijn vriendin zijn de foto's prachtig geworden, moeten we allebei model worden. Ik ben zeer benieuwd, de foto's volgen later!
Deze week heb ik voor het eerst mijn pyschotherapeute ontmoet. Heel spannend, ik had al verhalen over haar gehoord. Toch bleek ze erg mee te vallen, ze was erg aardig. Ze wilde weten wie mijn hulpverleners waren (hele waslijst) en wat ik wilde bereiken (nóg grotere waslijst). Uiteindelijk ben ik gewogen, en ben ik aangekomen. Gelukkig maar, ik moet namelijk nog even. En dan is elke stap er een, hoe moeilijk ook...;)
zondag 23 mei 2010
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Zet hem op!
BeantwoordenVerwijderenxxxx Myrthe
Leuk om te lezen. Ben erg benieuwd naar de foto's!
BeantwoordenVerwijderen