een vreemde sinterklaas

Sinterklaas Kapoentje...
Één van de mooiste feestdagen blijft toch voor mij pakjesavond. Gezellig met zijn allen 's avonds Sinterklaas vieren, met haardvuur en pepernoten en pakjes...
Ook dit jaar was Sinterklaas vieren fijn, ookal was het anders dan andere jaren. Zowiezo omdat mijn ooms dit keer niet meededen, dus we waren met een veel kleinere groep. Ook was ik een beetje zenuwachtig over het vele snoepgoed: was ik daar klaar voor?
Ja, het ging die avond zo goed, dat ik zelf pepernoten en een stukje gevulde speculaas heb genomen. Nu kunnen jullie denken: waar gáát het over, een stukje gevulde speculaas?! Maar nee, voor mij is dat een mijlpaal, ik kan weer meer durven nemen.
Van onze goedheiligman (a.k.a. mijn moeder en Ruben, die me getrokken had) heb ik leuke cadeaus gekregen: een luchtje (diesel, fuel for life), fotolijstjes, een tuimelaartje (je weet wel, zo'n speelgoedding), een tas, een wannée kookboek en een chocoladeletter. Voor de laatste twee cadeaus moet ik even wachten, voor ik het aandurf om daarvan gebruik te maken.

Toch was dit Sinterklaasweekend minder leuk dan ik had gedacht. Ik heb net namelijk gehoord dat een sociotherapeut (dat zijn onze begeleiders), Tamara, is overleden. Ze had twee weken geleden een acute blindedarmontsteking. Daarna is ze opgenomen met infecties, en ze is afgelopen nacht overleden. Ik ben erg geschrokken, en kan nog steeds niet geloven dat het waar is. Ze was zo jong! Niemand kan echt bevatten dat het zo snel kan gebeuren...