in Italia!!!

Buongiorno carissimi! Ja ja, ik ben gearriveerd. Daarom nu een lange blog.;) De reis verliep perfect. Al om vier uur waren we op maandag in ons hotel. Daar heb ik heerlijk in de heuvels gelopen en ’s avonds hebben we lekker van de grill gegeten, in plaats van onze eeuwige wiener schnitzel met patat. Op dinsdag gingen we verder rijden, de Alpen door, naar Italië.
Wat een verschil is het in Nederland! Zon, warmte, bergen… We kwamen in ons hotel aan, waar ik gelijk de hoogstnodige mails heb gecheckt. Omdat je moest betalen voor de wifi, wilde ik niet te lang op de computer zitten, dus kon ik niet toen al bloggen. De rest van de middag heb ik mijn shotjes vitamine D binnengehaald door heerlijk in de zon op het terras te zitten. Al snel kwam de eigenaar van het hotel erbij zitten en raakten we aan de praat (*kaching*, goed voor mijn Italiaans!). Hij vond mij dapper dat ik een jaar naar Italië ging, of ging ik ook voor de jongens? In ieder geval complimenten voor mijn Italiaans, ik kon het beter dan anderen. Mijn oom bijvoorbeeld, die daar al jaren vaste klant is. ’s Avonds heb ik me helemaal misselijk gegeten aan het echte Friulaanse eten: als primo gnocchi met gehaktsaus en als secondo polenta met stokvis. Heerlijk, maar die avond ging ik dood van de maagkrampen. Tja, wist ik veel wat er nog te wachten stond…
De volgende dag was de Grote Dag: op naar mijn school! ’s Ochtends gingen we eerst naar de school waar ik les ga krijgen, in San Pietro al Natizone. De school is enorm, boven op een heuvel en prachtig gelegen tussen de bergen. Italianen willen echt imponeren, ook met hun architectuur: je voelt je klein als je onder die zuilen staat. We stapten weer in de auto om naar mijn kostschool te gaan. Langzamerhand naderden we Cividale del Friuli en mijn hart begon steeds meer sprongen te maken: hier zit ik dan een jaar! We reden de oprijlaan van mijn school op en mijn mond viel open: wat groot! De school heeft een frickin park! Als ze dat eens in Nederland zien…
We werden heel aardig ontvangen en mijn kamer ziet er mooi uit. Ik krijg wel een beetje een Stay-Okay hotel gevoel, omdat alles er zo hetzelfde uitziet. Mijn kamergenote is Italiaanse, maar zij komt pas op zondag, dus nu heb ik de kamer voor mij alleen. Ik heb al 3 aardige Australische meisjes ontmoet en 1 Canadese. Verder zijn er 4 jongens en 2 meisjes die uit China komen. ’s Avonds hebben we dan ook twee tafels: één Engelse en één Chinese.
Het blijkt dat de school pas begint op maandag, dus ik moet hier vier dagen me vervelen. Er is helemaal geen programma voor de studenten hier bedacht, en je mag pas met toestemming van je ouders de stad in. Gelukkig hadden mijn ouders de hele week vrij gepland, dus konden we nog een aantal dagen leuke dingen doen. Maar zij gingen op vrijdag weg, dus nu moet ik me toch twee dagen vermaken. Het valt me dan toch soms tegen hoe alleen je jezelf kan voelen in een vreemd land, met een vreemde taal. Gelukkig ben ik daar ook niet alleen in: de Australische meisjes hebben er ook last van.
Sorry voor deze lange blog trouwens, maar er kan veel gebeuren in een paar dagen. Ik heb nu nog steeds niet alles verteld! Nog wel een ding: wat een verschil is het eten hier en in Nederland! Het is hier veel en vet, maar wel heel lekker. Nou moet mijn maag nog maar zien te wennen aan al die olijfolie…
Molti bacchi!!!!