Zomertijd

Het is zomertijd. Officieel wordt er van zomer gesproken sinds 21 juni, maar voor mij voelt het pas sinds deze week.
Zomertijd betekent volle terrassen en lege treinen. Vriendelijke mensen, gezellig geflirt. Lenteregen en herfstwind. Broers die verhuizen, verliefde zussen. En ik? Ik pak mijn oude leven weer op, of probeer dat in ieder geval.
Zo werk ik weer bij de high teazaak. Een slechte zomer? Qua weer misschien, maar dat houdt de gemiddelde toerist niet tegen! Goed voor je Duits, Engels en zelfs Japans. Waar heb je school voor nodig als je zo aan je talen kan werken? Hoorn blijkt toch maar weer een wereldstad te zijn.
Toch ligt deze "wereldstad" ver weg van de steden die er wel toedoen, ook al is dat een gat als Zeist. Naar dat gehucht moet ik toch twee dagen per week heen. Met andere woorden: in de zomertijd terwijl iedereen heerlijk ligt te slapen, sta ik al vroeg op het perron te wachten op de trein. En met mij verbazingwekkend veel anderen. Was het geen vakantietijd in het land? Maar als dit de "spits" heet, vind ik alles prima. Bij elkaar gedrukt worden? Chagrijnige mensen? Snurkende forenzen? Bakerpraatjes! Hoewel er echt een paar heerlijk lagen te slapen. Helaas hoort dit waarschijnlijk toch bij de vakantieperiode, en zal er nog een wereld vol verdrukking en ochtendhumeur voor me open gaan...

Toch betekenen zomers ook een nieuwe start. Vogels vliegen uit, of in dit geval mijn broer. Op weg naar zijn twee studies, de grote stad Utrecht, zijn studentenleven. Het zal een stuk stiller worden in huis. Tegen wie kan er nu worden aangezeurd, mee worden geruzied, of keihard mee lachen? Daar zit maar één ding op: zo vaak mogelijk bij hem langs in Utrecht, de volgende dag naar Zeist. Tadaa, spitsprobleem opgelost.