samenzijn

Samenzijn, juist nu het winter is. Daar gaat het deze weken om. Gezellig met vrienden Sinterklaas vieren, met familie pakjesavond...
Zoals gezegd gingen we met vrienden het Sinterklaasspel doen. Nooit geweten dat iedereen zo fanatiek kon zijn! Om de stomste cadeautjes (een deken!) werd er gevochten.
Met de familie is het zoals altijd lootjes trekken en gedichten maken. Geen idee hoe, maar het is gelukt dat zo min mogelijk mensen wisten wie ik had: mijn vader. Omdat hij bezig is een West-Friese afdeling van Slow Food op te zetten, heb ik een surprise gemaakt over eten. Daar had hij geen oog voor; hij was de rest van de avond bezig met de afstandbediening die ik hem heb gegeven. Mannen en hun speeltjes...
Fiorenza had mij getrokken, ze had een prachtig mooi gedicht gemaakt over het theater. En hoeveel ik erop lijkt met mijn theater-smile en de diepe catacombes erachter.

Samenzijn hoeft niet alleen prettig te zijn. Als ouders moeite hebben met loslaten, of als ik steeds meer vrijheidsdrang heb, komt dat tot ruzie. Misschien moeten ze me ook nog niet loslaten als deze periode minder gaat door het befaamde winterdipje. Maar soms zou het zo fijn zijn om op jezelf te wonen... Ach, mooie droom voor over een paar maanden.
Zo samenzijn in de winter hoeft niet alleen met familie te zijn. Het kan ook met een vreemde, die een avond langs is gekomen. Maar dat wordt ook over een paar maanden verteld...