Tentamenweek

Het gewone leven moet doorgaan, ook al betekent dat dat ik veel balletjes in de lucht moet houden. Sociale contacten, therapieën, school... Alles zal doorgaan zodat ik niets mis én mijn examens kan halen.
Vandaar dat ik afgelopen week en deze week tentamenweek heb. Hoe houd ik dat vol naast nieuwe therapieën en een sociaal leven die ik koste wat het kost nog een beetje bij elkaar wil houden? Geen idee, maar tot nu toe lukt het.
In de kliniek is er een school, die gelukkig volledig wilde meewerken aan de ambitie die ik in mijn hoofd heb gehaald: (met goede cijfers!) slagen. Een beetje ambitieus, een beetje lastig, maar als ik iets in mijn hoofd heb gehaald, ga ik er voor. Niet alleen wat school betreft, ook wat de behandeling betreft. Ik wil uit de kliniek, dus daar ga ik honderd procent voor.
Veel tijd om te leren was er niet: ik krijg steeds meer therapieën. Dat is heel fijn om hard te werken (zie boven), maar niet handig als dat midden in de tentamenweek valt. Dat betekende niet alleen lobbyen bij de verpleging om therapieën te missen (deden ze niet moeilijk over: gelukkig steunen ze ambitie), maar ook tussen alle bedrijven door met boeken op schoot zitten om te leren. Het kwam vooral neer op zelfstudie, want de leraren hebben niet altijd weet van binominale verdelingen, het metrum van Vergilius en centralisatielanden. Dat is één voordeel van de tweede fase: je wordt op zelfstudie getraind. Daarom ging ik goed voorbereid mijn tentamenweek in, voor de vier vakken wiskunde, aardrijkskunde, geschiedenis en Latijn. Opeens blijkt de stof toch moeilijker dan verwacht, als het tentamen opeens voor je neus ligt! Hoe bereken je de kans ook alweer? Wie was Buys Ballot toch? En wanneer was de tweede Punische oorlog?
Met een beetje bluf en veel geluk heb ik me door de tentamenweek heen geworsteld. Waarschijnlijk moet ik weken wachten op de uitslag (leraren en snel nakijken, geen goede combo), maar misschien valt de schade mee.
Nu hoef ik alleen mijn mondelingen nog te doen en dan ben ik klaar voor de examens. De school in Zeist heeft de kliniek zover weten te krijgen dat ik mijn mondelingen op mijn eigen school mag maken, en dat betekent twee maandagen extra thuis. Straks ga ik voor mijn Engels mondeling naar school, volgende week volgen Nederlands en Duits. Het is spannend om weer naar school te gaan, maar eigenlijk heb ik er vooral zin in. Je weet pas wat je mist, als het er niet is...