Startfase

Steeds een stapje verder naar genezing, dat is mijn doel. Het is vreselijk zwaar om hier te zijn, maar ik weet ook wel dat thuisblijven geen optie meer was. Dat neemt niet weg dat de heimwee groot is.
Toch zijn er ook positieve puntjes aan deze weken hier. Hard werken loont: ik zit in de volgende fase! Je hebt vier fases: de somatische fase, de startfase, de werkfase en de ontslagfase. In de somatische fase mag je niks, kan je niks, maar wil je alles. Daar draait het om rusten en eten. Je moet aansterken na de zware klap die het lichaam heeft gekregen. Vaak zit je een week in deze fase, ik moest er echter twee weken in zitten.
Op maandag kreeg ik het goede nieuws dat mijn controles van bloeddruk en temperatuur goed was, ik mocht naar de startfase! Nu mag ik steeds een beetje meer. Ik mag nu langer naar buiten, ik mag meehelpen met corvee, er is meer therapie en ik mag nu naar school. Vooral met dat laatste ben ik blij: mijn ambitie is nog steeds om de examens te halen. Gelukkig is er een school op het terrein, waardoor ik wel aan mijn tentamens kan werken.
Een ander positief punt is de steun die ik krijg van iedereen. Het prikbord hangt vol met lieve kaartjes, en elke woensdag komt mijn vriend trouw op bezoek. Dat hij het geduld heeft om elkaar zo weinig te zien, is verbazingwekkend en heel lief.Juist die kleine lichtpuntjes zorgen ervoor dat het hier dragelijk is.